Maike 95

De aandachtige wandelaar heeft deze week op de Driesstraat natuurlijk opgemerkt dat bij “Nelly en Gerard” op den Dries de gevel versiert was met ballonen en een mooi opschrift “Maike 95”. Zoals de plaat reeds deed vermoeden was de gelegenheid de 95ste verjaardag van wat blijkt de oudste in Berg wonende inwoonster te zijn, Maike Biesmans.

Reden genoeg voor een interview ter plaatse. Er werd dan ook meteen afgesproken om vrijdagavond langs te gaan.  Zo gezegd, zo gedaan.

We worden rond zeven uur hartelijk begroet bij het binnenkomen en Maike, wetend dat we langs zouden komen voor wat waarschijnlijk haar eerste echte interview is, zit ons al op te wachten aan de keukentafel. Nadat we het achtergrondgeruis van de stem van Gerard een beetje gedoofd kregen zijn we dan ook met ons interview gestart.

Bij onze eerste vraag was het meteen lachen geblazen want op de vraag in welke jaar dat ze nu precies geboren was antwoordde Maike ons met een schatterlach “in de jaren stillekes”. En effectief we kunnen ons wel voorstellen dat op die 20ste maart van 1915 in Veldwezelt het er nog niet zo hectisch aan toe gegaan moet hebben als dat vandaag de dag in de moderne samenleving het geval is. Dat is dan ook bijna een volledige eeuw geleden. 

Maike is de tweede jongste uit een gezin van 6 kinderen. Zelf heeft ze uit haar huwelijk met haar man Christian,  ook wel “Kjuske van de Kantenier” genoemd, 4 kinderen, 6 kleinkinderen en ondertussen ook reeds 4 achterkleinkinderen.

Bij de vraag hoelang ze al in Berg woont krijgen we dan weeral een antwoord met een kwinkslag “al nen helen toer”. Het blijkt dat ze toch reeds een 30 tal jaren bij haar dochter Nelly en schoonzoon Gerard woont op de Driesstraat. Daarvoor heeft ze vanaf haar huwelijk op 23 mei 1942 in Kleine Spouwen gewoond nadat ze haar ouderlijke huis in Veldwezelt bij haar huwelijk had verlaten. Zo woonde ze dan ook op den Dries op een steenworp van haar zuster Sieke. Die woonde toen in het nu afgebroken huisje met haar man Hemke waar nu de tuin is van het huis aan het kapelletje. Zij vertelt verder dat ze altijd zeer graag in Kleine Spouwen en Berg gewoond heeft.

Naar eigen zeggen is ze ook altijd heel braaf geweest is. De technische evoluties die ze door de jaren heeft meegemaakt zoals de introductie van "den televies” enzovoort heeft haar nooit echt veel geboeid. Teevee kijken doet ze dan ook niet zoveel. Ze was gewoon liever in de buiten bezig  in hare “werremes” of met het verzorgen van haar konijnen. Op het land van de pachter was er ook wel altijd iets te doen, zoals het op de knieën “gêhnen” van de wortelen. Indertijd werd het land bewerkt door de pachter voor soms wel de helft van de opbrengst en dan had men al zelf het zaadgoed moeten kopen. Verder heeft ze zich altijd bezig gehouden met het huishouden. Dat doet ze zelfs nu nog steeds. Ze gooit nog steeds regelmatig eens een “stubvot” door het huis.

Natuurlijk heeft zij ook als nu 95 jarige 2 wereldoorlogen meegemaakt. Van de eerste herinnert ze zich natuurlijk als 3-jarige in 1918 niets meer. Maar over de 2e wereldoorlog in 40-45 wist ze ons te vertellen dat ze toch wel wat oorlogsmiserie heeft meegemaakt. Zo is de ganse familie inclusief den hond meermaals moeten gaan vluchten. Dit omdat ze zeer kort bij de brug over het Koning Albert kanaal woonden in Veldwezelt wat toen een plaats voor hevige gevechten was.  Dat ging dan meestal richting Kerniel. Tijdens deze voettochten werd er dan gewoon langs de weg geslapen in het veld. Zo herinnerde ze zich ook nog dat Pierreke Vanhees uit Kleine Spouwen gesneuveld is bij de gevechten. Een aantal keren kwamen er ook “Duitsen” om een slaapplaats op te eisen in de keuken van hun huis. Schrik had ze daar dan niet van. Eén keer kwamen ze weer na drie dagen vluchten terug thuis en het varken dat reeds 3 dagen zonder eten was achtergebleven kwam “waggelentèrre” hen tegemoet gelopen.

Wat ons opgevallen is, is dat Maike een zeer vrolijke, nog steeds zeer kokette dame is die graag met de compagnie meelacht. Zij is een zeer content mens. Wij wensen haar alleszins nog vele jaren in goede gezondheid en komen graag nog eens terug voor een interview voor haar 100ste verjaardag.

 

 

 

 

 

 

 

Van uw reporter ter plaatse.
Jurgen -- namens “De Berggeiten”